Nasze zasady

 Jak sprawić, żeby uczniowie nie tylko przestrzegali zasad, ale naprawdę czuli, że są ich współtwórcami? 🤔

Gotowe zasady można przecież po prostu przedstawić klasie. Tylko czy wtedy uczniowie czują, że mają na nie wpływ?

A gdyby zamiast zaczynać od regulaminu, zacząć od rozmowy? 💙

Stworzyłam zestaw „Kto pyta, nie błądzi – Uczę (się). Myślę. Współpracuję.”

To karty, które pomagają zorganizować zajęcia tak, aby uczniowie mogli:

💬 rozmawiać o tym, co pomaga im się uczyć,
🧠 zastanowić się nad własnymi sposobami pracy,
👉 dokonywać wyborów,
🤝 poznawać potrzeby innych,
✏️ a na końcu wspólnie stworzyć zasady obowiązujące w klasie.

Nie dostają gotowego regulaminu. Najpierw rozmawiają, wybierają i wyciągają wnioski – dopiero potem ustalają zasady.

📚 Karty możesz wykorzystać na języku polskim i na godzinie wychowawczej – podczas jednej lekcji, kilku spotkań albo wracać do nich w ciągu roku.

Bo jeśli chcemy, żeby uczniowie byli współodpowiedzialni za klasę, dajmy im możliwość współdecydowania.

Niech zasady nie będą tylko czymś, czego mają przestrzegać. Niech będą czymś, co razem stworzyli. 💙

Na czym polega pomysł?

Materiał prowadzi klasę przez 4 etapy:

1. Poznajmy się – uczniowie mówią o swoich emocjach, potrzebach i oczekiwaniach związanych z nowym rokiem.
2. Pomyśl i porozmawiaj – uczniowie dyskutują o tym, jak lubią pracować, co pomaga im się uczyć, koncentrować i zapamiętywać, co ich motywuje oraz jak powinna wyglądać dobra lekcja.
3. Twój wybór – uczniowie indywidualnie określają swoje preferencje, np. czy wolą pracować samodzielnie czy z innymi, w ciszy czy przy muzyce, wykonując jedno długie czy kilka krótszych zadań. Nie ma tu „dobrych” i „złych” odpowiedzi.
4. Tworzymy dobrą klasę – odpowiedzi uczniów stają się punktem wyjścia do stworzenia wspólnych zasad pracy. Nie dostają gotowego regulaminu, tylko sami dochodzą do tego, jakie zasady są potrzebne.

Do czego służą karty?

Karty „Pomyśl i porozmawiaj” to przede wszystkim karty dyskusji. Rozkłada się je w różnych miejscach sali, uczniowie pracują w małych grupach i przez kilka minut rozmawiają nad pytaniem. Pytania nie mają jednej poprawnej odpowiedzi – mają uruchomić refleksję, wymianę doświadczeń i słuchanie różnych perspektyw.

Przykładowe obszary to:

• Jak lubię pracować?
• Kiedy najlepiej zapamiętuję?
• Co pomaga mi się skupić?
• Co mnie motywuje?
• Kiedy najlepiej myślę?
• Co pomaga nam podczas lekcji?

Karty „Twój wybór” służą natomiast do indywidualnego głosowania. Uczniowie wybierają jedną z dwóch możliwości, dzięki czemu klasa może zobaczyć, jak bardzo różnią się jej potrzeby i preferencje.

I właśnie wyniki tych wyborów są najważniejszym elementem całego pomysłu – nie chodzi o samo poznanie preferencji, ale o przełożenie ich na pytanie:

„Skoro jesteśmy różni, to czego potrzebujemy, żeby każdy mógł się dobrze uczyć?”

W efekcie karty stają się narzędziem do budowania sprawczości uczniów, rozmowy o uczeniu się i stworzenia klasowych zasad, które mają sens, bo wynikają z realnych potrzeb uczniów.

Najkrócej: → poznajemy siebie → rozmawiamy → odkrywamy różnice → wyciągamy wnioski → tworzymy zasady.

To jest, moim zdaniem, bardzo dobry pomysł na materiał „na start”, bo karty nie są celem samym w sobie – są narzędziem do przeprowadzenia konkretnego procesu w klasie.

Materiał idealnie wpisuje się w reformę Kompas Jutra.

Materiał znajdziesz TUTAJ.